"Bazen rüzgarın saçımı dağıtmasına, Yağmurun yüzümü ıslatmasına, Birilerinin kalbimi kırmasına izin veririm sonra: Saçımı toplarım, Şemsiyemi açarım, Kalbimi kapatırım. Hepsi bu. -Can Yücel

Gidelim buradan. Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim. Gidelim buradan. Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim. Gidelim buradan. İlaçlarını yanına alma....

Gidelim buradan. Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim. Gidelim buradan. Her şeye sıfırdan başlanabilecek bir yerlere gidelim. Gidelim buradan. İlaçlarını yanına alma. Kitaplarımı almayayım ben de. Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi? Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim. Gidelim buradan. Ali Lidar

Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül’dü…… Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı gözlerimin...

Dalından kopan yaprakların Sararan yanlarına yazdım adını Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. Eylül’dü…… Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız Adımlarımızın kısalığı bundandı Bundandı gözlerimin durgunluğu. Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan, Ellerin kadar ıssız, Sen kadar zamansız molalar veriyordum Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz. Eylül’dü….. Cemal Süreya

Başkalarının çirkinliklerinin , içinizdeki güzelliği öldürmesine izin vermeyin

Derin ve huzursuz bir uykudan uyandırıldım. Geceyi seviyorum… fakat bu haldeyken çekilmez oluyor. Sanki yatağın altından biri sürekli nefesimi sayıyor gibi. Daha da gerildim. Müzik dinlemek istemiyorum, kitap okumak istemiyorum; kafamda ne...

Derin ve huzursuz bir uykudan uyandırıldım. Geceyi seviyorum… fakat bu haldeyken çekilmez oluyor. Sanki yatağın altından biri sürekli nefesimi sayıyor gibi. Daha da gerildim. Müzik dinlemek istemiyorum, kitap okumak istemiyorum; kafamda ne varsa hepsini yazıya döküyorum… ama kelimeler de bana oyun oynuyor. Biraz önce “sus” yazacaktım, parmaklarım “kus” yazdı. Telefon bile benimle dalga geçiyor gibi. Düşüncelerim ışığı açmadan önceki o loş an gibi: hem gerçek, hem kabus, hem saçma. Bugün içimde hafif bir çürüme kokusu var, ama garip şekilde alıştım artık— kendi kendimi izlerken eğlenen biri gibiyim. Geceyle kavga etmiyorum, o zaten benden güçlü. Ben sadece olanı olduğu gibi yazıyorum: çöken, genişleyen, anlamsızlaşan bir zihin. Biraz karanlık, biraz komik, tam bir absürt tiyatro sahnesi.

Resûlullah bile ağlamışken hep güleyim istiyorsun.

Seni sevmek bir haziran günü gibiydi sevgili. Şimdi ise bir Kasım ayı gibi soğuk, donuk.

Arza hacet yok, Hâlim sana ayandır . Dile gerek yok , Sessizliğim sana beyandır. Söze lüzum yok , Susuşum sana kelâmdır . Kelâma ihtiyaç yok, Aşk sana figândır... ~Şems-i Tebrizi

Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı...

Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı sadece. Çok yorgunum..

Dünü tükettik bugünü yarini kurmak için tükettik çiçegin kokusunu cayin demini tukettik yarın için

Bakıyorumumda herkesin kıblesi ihanet olmuş kıblesini bulamıyanlara sadaktimiz pusula olsun

+"Açılmayan pencereleri de duvardan saymak gerekir." -"Ama içeriye ışık vermeye devam ederler." Umutta bu son cümle kadar basittir.

Üstat Sezai Karakoç’u vefatının yıl dönümünde rahmet ve özlemle yâd ediyoruz. “Sakın kader deme kaderin üstünde bir kader vardır, Ne yapsalar boş, göklerden gelen bir karar vardır. Sezai KARAKOÇ

"Ruh, yalnız gerçeği düşünürken dingindir."