"boğazımda kalan mutluluğu, sırtıma vura vura çıkardılar" [Suç ve ceza]

Uyku girmez gözüne, gönlü viran olanın...

​Özlüyorsun ama gelsin istemiyorsun. Mesaj atsın istiyorsun ama konuşmak istemiyorsun. Deliler gibi sesini duymak istiyorsun ama aramak istemiyorsun. Umrunda değil ama aklına geldiği zaman kalbindeki o sızıyı yok edemiyorsun. Sevmek mi? Yoksa...

​Özlüyorsun ama gelsin istemiyorsun. Mesaj atsın istiyorsun ama konuşmak istemiyorsun. Deliler gibi sesini duymak istiyorsun ama aramak istemiyorsun. Umrunda değil ama aklına geldiği zaman kalbindeki o sızıyı yok edemiyorsun. Sevmek mi? Yoksa unutmak mı yavaş yavaş? Bilmiyorsun

"Mesafelerle ilgili en korkunç şey seni özlüyor mu yoksa unutuyor mu bilemiyorsun."

Özlediğim biri var ama yapabileceğim hiçbir şey yok...

Kırk kişinin kaldırdığı kapıyı tek başına kaldıran Hz. Ali... Hz.Fatıma'nın tabutunu taşımaya yardım istedi. Sevginin yükü ağır olur.

Sen benim kaç defa uykumu böldün? Kaç gece uykusuz bıraktın beni? Kaç şafak karşıladım seninle, sensiz? Hesap ver. Hesap ver, ayrılığın hesabını bileyim. Çareyi kadehlerde arasam, Alıp başımı dağlara çıksam, Bir daha hiç görmesem...

Sen benim kaç defa uykumu böldün? Kaç gece uykusuz bıraktın beni? Kaç şafak karşıladım seninle, sensiz? Hesap ver. Hesap ver, ayrılığın hesabını bileyim. Çareyi kadehlerde arasam, Alıp başımı dağlara çıksam, Bir daha hiç görmesem seni, Gözlerine bir daha hiç bakmasam, Unutmaya yetecek mi? Hesap ver. Hesap ver, Nerede biter, nerede başlar yalnızlık? Hesap ver, Neden sana kavuşmanın bir adı da ayrılık? Hesap ver...

Adın dilimde kilitli bir şarkı, söylersem bütün sokaklar uyanır, susarsam yalnızca ben duyuyorum ve bu yeterince gürültülü.

Gözlerin yeşil, ama yeşil kelimesi sana hakaret gibi kalır; sanki iki kere doğmuş orman, içinde vahşi bir ateş yanıyor, ben o ateşe doğru koşuyorum, çıplak ayak, korkusuz. Bir kere bakıyorsun, dizlerim çözülüyor, kalbim...

Gözlerin yeşil, ama yeşil kelimesi sana hakaret gibi kalır; sanki iki kere doğmuş orman, içinde vahşi bir ateş yanıyor, ben o ateşe doğru koşuyorum, çıplak ayak, korkusuz. Bir kere bakıyorsun, dizlerim çözülüyor, kalbim göğsümden fırlayıp senin avuçlarına düşüyor; tut, sıkı tut, çünkü artık sadece seninle atıyor. Dudakların… Tanrım, o dudakların günahımın ta kendisi. Öpsem bir kere, bütün ömrümü o tek saniyeye feda ederim. Öpmesen, yine de her nefeste seni yudumluyorum, aç, susuz, deli.

Biraz soğuk davranacağım, Üzerine birşeyler al...

Kimin kimi kaybettiğini zaman gösterir..

Tarih boyunca, erkeğin kadını koruduğu söylendi. Sahi; erkek, kadını kime karşı koruyordu? Nazım Hikmet

Şöyle bir söz okudum az önce (italyanca): “Başına bir şey gelirse bana söyle, çünkü birlikte gülüp yalnız ağlamamız adil değil.”