Bahçıvan ve Ölüm (Bazı çevirilerde Bahçıvan ve Ölüm Arasında olarak da çevrilir), çağdaş Bulgar edebiyatının en dikkat çekici eserlerinden biri sayılır. Gospodinov’un bu romanı: ölüm hafıza kimlik kayıp varoluş temalarını merkezine alır....

Bahçıvan ve Ölüm (Bazı çevirilerde Bahçıvan ve Ölüm Arasında olarak da çevrilir), çağdaş Bulgar edebiyatının en dikkat çekici eserlerinden biri sayılır. Gospodinov’un bu romanı: ölüm hafıza kimlik kayıp varoluş temalarını merkezine alır. Ancak bu, klasik bir ölüm hikâyesi değildir. O, yaşam, anılar ve insanın kendini anlamlandırma sürecini yoğun psikolojik çözümlemelerle işler. Romanın kahramanı, yaşamı boyunca “ölüm” kavramını bir türlü içine sindirememiş biridir. Ölümün fiziki gerçekleşmesinden çok ölümle zihinsel yüzleşme romanın ana eksenidir. Derinleştirilmiş Temalar 1. Ölümün Beklenmesi Gospodinov burada ölümü sadece fiziksel bir son değil, bir bilinç hâli olarak ele alır. Kahraman, ölümün gelip gitmesini değil, yaklaşmasını bir tür varoluşsal bekleyiş olarak yaşar. 2. Hafıza ve Kimlik Romanın en güçlü yönlerinden biri, hafıza ile kimlik arasındaki ilişkiyi kurduğu bağdır. Gospodinov’a göre: İnsan, anılarını yitirdiğinde kendini de yitirir. Bu yüzden ölüm, sadece bedenin sonu değil, hatıraların silinmesidir. 3. Anlam Arayışı Bahçıvan’ın hikâyesi aslında evrensel bir soruyu sorar: İnsan ne zaman ve nasıl yaşadığını anlar? Cevap hiçbir zaman basit değildir. Çünkü hayat sadece olayların toplamı değil, onlara yüklediğimiz anlamdır. 4. Yalnızlık ve Hesaplaşma Kahramanın yalnızlığı, ölümle yüzleşirken artar. Burada yalnızlık sadece fiziksel değil, ruhî bir yalnızlıktır. Romanın cümleleri bu yüzden ağır, yavaş ve dikkatle okunmalıdır.

Günümüz insanı yorgun değil, dağınık. Ruhu bin parçaya bölünmüş; birazı geçmişte, birazı başkalarının beklentilerinde, birazı da henüz gelmemiş yarınlarda. Kimse gerçekten ‘şimdi’de değil. O yüzden hiçbir şey tam hissedilmiyor: ne mutluluk...

Günümüz insanı yorgun değil, dağınık. Ruhu bin parçaya bölünmüş; birazı geçmişte, birazı başkalarının beklentilerinde, birazı da henüz gelmemiş yarınlarda. Kimse gerçekten ‘şimdi’de değil. O yüzden hiçbir şey tam hissedilmiyor: ne mutluluk derin, ne acı gerçek. Ve belki de en büyük kayıp şu: İnsanlar üzülmekten kaçarken, gerçekten yaşamayı da ıskalıyor. Toparlan. Hayatını geri çağır. Yoksa bir gün dönüp baktığında, yaşadığını sandığın şeyin sadece bir taslak olduğunu fark edersin.

Bugün son sahur… İçimde tarif edemediğim bir hüzün var. Sanki kalbime rahmet gibi inen, ruhumu dinlendiren o mübarek günler usulca vedaya hazırlanıyor. Ne çabuk geçti… Oysa daha dün gibi ilk iftarın heyecanı, ilk sahurun bereketi… Ramazan; sabrı...

Bugün son sahur… İçimde tarif edemediğim bir hüzün var. Sanki kalbime rahmet gibi inen, ruhumu dinlendiren o mübarek günler usulca vedaya hazırlanıyor. Ne çabuk geçti… Oysa daha dün gibi ilk iftarın heyecanı, ilk sahurun bereketi… Ramazan; sabrı öğreten, şükretmeyi hatırlatan, kalbi yumuşatan bir misafirdi. Geceleri ayrı huzur, sahurları ayrı bir rahmetti. İnsanın içini saran o dinginlik, o yakınlık hissi… Hiç bitmesin istedik. Ama her güzel şey gibi o da vedaya hazırlanıyor şimdi. Rabbim bu mübarek ayda ettiğimiz duaları, kıldığımız namazları, tuttuğumuz oruçları, yaptığımız zikirleri kabul eylesin. Eksiklerimizi affetsin, kusurlarımızı bağışlasın. Hiçbir ibadetimizi boşa çıkarmasın inşâllah. Allah'ım… Bizi bu ayın rahmetinden, mağfiretinden, bereketinden mahrum bırakma. Kalplerimize verdiğin huzuru daim eyle. Bizi bir sonraki Ramazan’a sağlıkla, afiyetle, imanla kavuştur. Ve ey kalbim… Bu vedayı bir son değil, bir başlangıç bil. Ramazan'da kazandığın güzellikleri yılın her gününe taşı…

Sen iyi bir insansın. O yüzden seni çok öldürmüşler... 🥀🎶 Yaşar Kemal🪶

Uçurumlar var diyorum, insanla insan arasında, kendiyle kendi arasında, kendiyle başkası arasında... ☕📜 Nilgün Marmara🪶

Her gece onu düşünmekten saatim ilerlemez oldu. Kim sorarsa saat kaç diye, cevabim hep ayni; Ona doğru. Cemal Süreya -

"Herkesin bir umudu vardır. Bir savaşı, bir kaybedişi, Bir acısı, bir yalnızlığı, Bir hüznü... Çünkü herkesin bir gideni vardır, İçinden bir türlü uğurlayamadığı. " Turgut Uyar

OKUDUM - BİTTİ!! 📚📚 Kitap Adı : DEĞERSİZLER Yazar Adı : AGUSTINA BAZTERRICA Sayfa Sayısı : 131 Kitap Puanım : 10 / 8.8 Kitap İncelemem : 👇 Agustina Bazterrica'nın Değersizler'ini bitirdim ve hâlâ o manastırın soğuk taş...

OKUDUM - BİTTİ!! 📚📚 Kitap Adı : DEĞERSİZLER Yazar Adı : AGUSTINA BAZTERRICA Sayfa Sayısı : 131 Kitap Puanım : 10 / 8.8 Kitap İncelemem : 👇 Agustina Bazterrica'nın Değersizler'ini bitirdim ve hâlâ o manastırın soğuk taş koridorlarında yankılanan adımları duyar gibiyim. 📖💔 Arkamda bir nefes, "gölgelerin arkasından izleyen O"nun varlığı… Kitabı kapattım ama içinden çıkamadım. Leziz Kadavralar'la tüketim çılgınlığının dibine vuran Bazterrica, bu kez çevresel kıyametin ortasında bir kadının içine, en karanlık köşelerine yolculuk yaptırıyor. Anlatı öyle katmanlı ki, her bölümde bir önceki düşüncenizi silip baştan kuruyorsunuz. Distopya, totalitarizm, insanın o ilkel, dizginlenmemiş yanı… Hepsi içinizde bir yere dokunup "Peki ya sen? Sen olsan ne yapardın?" diye soruyor. Bazterrica'nın kalemi yine kırbaç gibi. Sert, acıtıyor ama aynı zamanda şiirsel, neredeyse ritmik. Manastırdaki kadının çaresizliği, direnme biçimi ve en önemlisi yazarak var olma çabası… İşte asıl mesele bu. Çünkü o, kendi hikâyesini anlatarak "değersiz"leştirilmeye başkaldırıyor. Ve biz de onun kelimelerine tutunup karanlıkta kayboluyoruz. Kitap boyunca "O"nun kim olduğunu, neyi temsil ettiğini sorguluyorsunuz. Totaliter bir rejimin gölgesi mi? Toplumun dayattığı baskıcı normlar mı? Yoksa her birimizin içinde sessizce büyüyen o karanlık mı? Bazterrica bu soruların cevabını size bırakıyor, hem de öyle ustaca bırakıyor ki, kitap bittiğinde bile sorular peşinizi bırakmıyor. Puanım: 8.8/10 ⭐ Neden 8.8? Çünkü tek eleştirim, kitabın sonu sanki biraz açık kaldı, daha tatmin edici bir son olabilirdi. Ama yine de bu Yazar bir harika! Son sayfaları çevirirken "Nasıl yani? Bu kadar mı?" diye sormaktan kendimi alamadım. Ama belki de Bazterrica tam da bunu istemiştir: Bitmemişlik hissiyle baş başa bırakmak, sorgulamayı bitirmemek. Bu roman tam bir gece kitabı. Işıklar söndüğünde, içinizdeki sesler yükseldiğinde okunacak türden. Çünkü ancak o zaman "değersiz" olmanın ne demek olduğunu anlayabilirsiniz. Şimdi sıra sizde. Bu manastıra girmeye, o gölgelerin arasında kaybolmaya cesaretiniz var mı? 🖤 #Değersizler #AgustinaBazterrica #OkudumBitti #KitapYorumu #Distopya #Edebiyat #PsikolojikGerilim #GeceKitabı #KitapÖnerisi #EdebiyatTutkusu

"Dış görünümün yanıltıcı olduğunu ve çiçeklerin altında çoğu zaman yılanların saklandığını öğrendim…" Dokuz Mektupluk Roman Fyodor Dostoyevski*

“Yalnızlık gereksinimi her zaman içimizde tinsel bir yan olduğunu kanıtlar ve bu tinselliği ölçmemizi sağlar. Kuşbeyinli insanlar sürüsü, birbirinden ayrılamayanların kalabalığı bu gereksinimi o kadar az hisseder ki, muhabbet kuşları gibi yalnız...

“Yalnızlık gereksinimi her zaman içimizde tinsel bir yan olduğunu kanıtlar ve bu tinselliği ölçmemizi sağlar. Kuşbeyinli insanlar sürüsü, birbirinden ayrılamayanların kalabalığı bu gereksinimi o kadar az hisseder ki, muhabbet kuşları gibi yalnız kaldıkları an ölürler; kendilerine şarkı mırıldanmadıkça uyumayan küçük çocuklara benzerler; onlara yemek, içmek, uyumak, dua etmek ve aşık olmak, vs. için gerekli toplumsallığı sağlayan şarkı nakaratlarına gereksinimleri vardır. (Soren Kierkegaard, Ölümcül Hastalık Umutsuzluk, çev: Mukadder Yakupoğlu, Doğu Batı Yayınları, s. 75)

''Biliyorsun kendimle konuşmayı çok severim — Tanıdıklarım arasında en ilgincini kendimde buldum.'' (s.66) -Soren Kierkegaard, Baştan Çıkarıcının Günlüğü

Ben insanlara yaşamı hatırlatıyorum. Çünkü yaşam herkesin hakkı… her canlının. İnsan, en zeki canlıysa o zaman en merhametli olmak zorunda. Diğer canlılara yaşam hakkı tanımak zorunda. Bugün insan, insana zarar veriyor. İşte bu yüzden birbirimize...

Ben insanlara yaşamı hatırlatıyorum. Çünkü yaşam herkesin hakkı… her canlının. İnsan, en zeki canlıysa o zaman en merhametli olmak zorunda. Diğer canlılara yaşam hakkı tanımak zorunda. Bugün insan, insana zarar veriyor. İşte bu yüzden birbirimize sırt değil, omuz vermeliyiz. Hayvanlarda kusur aramayı bırakıp sevgiyi çoğaltmalıyız. Çünkü en büyük güç; yıkmak değil, yaşatmaktır. Ve unutmayalım… En vahşi olan da, en merhametli olabilecek olan da insandır.

Bu kitap psikolojiye karşı ilgisi olanların hoşuna gidecek bir kitap. İnsan bile sevmeyen ben bu kitabı bitirmekte oldukça zorlandım. Kitap akmıyor, bitse de kurtulsam diye okudum.. Ebeveynler için ve psikolojiye ilgisi olanlar okuyabilir..