Sahra

Uyku kalp kırana haram olmalıydı kalbi kırılana değil

Gırtlağa kadar dolup hiç kimseye bir şey anlatamamanın verdiği o his...

Ne zor değil mi? Bu hayatta herşeyden soğuyup, herşey yolundaymış gibi yaşamak

"Yeterince gece oldu; artık sessizliği sonuna kadar açabiliriz."

Şuraya bugün beni derinden etkileyen çok güzel bir cümle bırakıyorum: "Tebessüm ettin diye sevap yazan bir Rabbin varken asma suratını."

Yüzebiliyorum ama ileri gidemiyorum...

İğrenç bir insanım. Yeteneksiz, başarısız, hiçbir işe yaramayan, kötü, gereksiz, çirkin, aptal, saçma. Dünyadaki en gereksiz insanım. Ama benim de kalbim var. Tamam mı?

Herşeyi çöpe attım ama çöpü atmaya elim varmıyor...

Kendime düşmanım ben kendime...

“Numaramı değiştirmeyi düşündüm sonra içimden bi ses ya arayıp ulaşamazsa dedi ulaşamasın diyemedim bazı detaylar sadece içini büker insanın.”

"Eskisi kadar konuşasım yok, ne hissettiğimden bahsedesim yok, hiç kimseyi merak etmiyorum, hiçbir hararetli konuşmayı dinleyemiyorum, hiçbir şey ilgimi çekmiyor. Kendimle yalnız kalmak iyi gelecek ama kendimi de bulamıyorum."

Depresyon: Geçmişin pişmalnığı, geleceğin kaygısını karşılarken ; yaşanılan anın hissizleşmesi.

"Öldü. 1 saat sonra onsuz yemek yediler. 1 gün sonra dostları dağıldı. 1 hafta sonra işini başkası devraldı. 1 ay sonra arabasını sattılar. 1 yıl sonra unutuldu. Ama o, bunlar için bütün hayatını feda etmişti."