Saatler, kendi akrep ve yelkovanını yuttu. Zaman artık iki kalp atışı arasında sıkışıp kalıyor. Ve kış, baharı erkenden içeri aldı; kapıyı kapatmadan, kilit vurmadan, sadece “nihayet” diye fısıldayarak. Ay hâlâ gökte, ama artık tek. Dolunay oldu. Ve...

Saatler, kendi akrep ve yelkovanını yuttu. Zaman artık iki kalp atışı arasında sıkışıp kalıyor. Ve kış, baharı erkenden içeri aldı; kapıyı kapatmadan, kilit vurmadan, sadece “nihayet” diye fısıldayarak. Ay hâlâ gökte, ama artık tek. Dolunay oldu. Ve kimse bilmese de o ışık sadece bir çift göz için yanıp sönüyor.