Kendime Mektuplar. Dur!!! Öyle hemen kahırlanma, bu kadar sessizliğe. Asıl maharet susabilmekte. Anlatacak o kadar çok şey varken, Ve dilim bu kadar şişmişken hemde. Ki, hepsi çoktandır birikti içimde. En az sustuğum...

Kendime Mektuplar. Dur!!! Öyle hemen kahırlanma, bu kadar sessizliğe. Asıl maharet susabilmekte. Anlatacak o kadar çok şey varken, Ve dilim bu kadar şişmişken hemde. Ki, hepsi çoktandır birikti içimde. En az sustuğum kadar hepsi topu. Galiba en iyi bu cümle anlatır fazlalığını mevzuların. "En az sustuğum kadar sana anlatacağım çok şey var..." Susmak kaçışımın bir türü, Ben bu kaçıştan kurtulamadim bir türlü. Bir garip paradoksun içine düştüm. Yanlış yapmamak için kaçtım. Yanlışın en büyüğünü kaçarak kendime yaptım. İnsan herkesten, her mekandan kaçsada, kendinden kaçamıyor. Tecrübe ile kanıtlanmıştır. Susmak, gerçekleri degiştiremiyor. Neyse siktir et şimdi bunları. Tüm bunları bilmende, Değiştirmiyor zaten yalnızlığımı... Hem seninle biz, İkimiz, Aramızda. Kelimeler olmadanda, Konuşabiliriz... Kimse duymaz ne konuşuruz. Kimse bilmezde, Biz biliriz içimizi. Biliriz birbirimizi. Ben özlerim, Özlerim de sensedim diyemem. Sensemek, benim kendime koyduğum yasak... N.Y.