Geri
Zaman Çarkı serisi 12.cilt Fırtına Toplanıyor

Zaman Çarkı serisi 12.cilt Fırtına Toplanıyor

Zaman Çarkı serisi 12.cilt Fırtına Toplanıyor

0.0
PUAN
0
İNCELEME
3
ALINTI
Renald Fanwar evinin verandasında oturmuş, iki sene önce torununun onun için karameşeden yaptığı sağlam sandalyeyi ısıtmaktaydı. Renald kuzeye bakıyordu.Siyah-gümüş bulutlara.Daha önce hiç böylesini görmemişti. Tüm kuzey ufkunu, gökyüzünün yükseklerine kadar kaplamışlardı. Kurşuni değildiler. Siyah ve gümüş rengiydiler. Gece yarısı bir yeraltı kilerinin olduğu kadar karanlık, gürleyen fırtına başları. Aralarında çarpıcı gümüş ışıklar parlıyordu; hiç ses çıkarmayan şimşekler.Hava yoğundu. Toz ve kir kokularıyla yoğun. Kuru yaprakların ve yağmayı reddeden yağmurun kokularıyla. Bahar gelmişti. Ama ekinleri büyümemişti. Tek bir filiz bile başını toprağın üzerine çıkarmaya cesaret edememişti.Tahtaları gıcırdatarak yavaşça sandalyesinden kalktı; sandalye arkasında yavaşça sallandı. Renald verandanın kenarına yürüdü. Sönmüş olmasına rağmen piposunu kemirdi. Onu tekrar yakmakla uğraşamazdı. O bulutlar onu büyülemişti. Öyle siyahtılar ki. Tıpkı bir çalılık yangınının dumanı gibi, ama hiçbir yangının dumanı o kadar yükseklere yığılmazdı. Hem, gümüş bulutlara ne demeli? Siyah bulutların arasında kabarıyorlardı. Tıpkı kurumla kaplanmış metalin yüzeyinde, cilalı çeliğin parladığı yerler gibi.Sayfa Sayısı: 896Baskı Yılı: 2010Dili: TürkçeYayınevi: İthaki Yayınları

Henüz inceleme eklenmemiş.

Her zaman seçeneğin vardır. Belki nereye gideceğini kendin seçemiyorsun, ama yine de seçim şansın var.”
“Ama nasıl?”
Tam elini Rand’ın omzuna koydu. “Seçimler her zaman ne yapacağın hakkında değildir oğlum, onu neden yaptığın hakkındadır. Ben askerken, sırf para için savaşan askerler vardı. Sadakat için savaşanlar da vardı –yoldaşlarına, taca ya da her neyse ona karşı sadakat için. Para için ölen asker de ölüdür, sadakat için ölen asker de, ama aralarında bir fark vardır. Bir ölümün anlamı vardır. Diğerinin yoktur.

Hep derim, darağacına çıkacaksan kalabalığa bir espri yap, cellada bahşiş ver ve tabureyi dudaklarında bir gülümseme ile tekmele."
Birgitte Gümüşyay

Yalnızca kaybedilmiş bir savaş, kazanılmış bir savaştan daha hüzünlüdür.