AYZ

Bir duruşu olmalı insanın ; Bir bakışı, Bir anlayışı, Bir aşkı , Bir davası olmalı.

Dedi ki: Sen şairsin, elindeki taş nedir? Dedim ki: Şair aşka boyun eğer, zulme değil.

Soğuk söz duymuş gönül , kırk yaz görse ısınmazmış.

Zaman ve Mekanlar değişmesine rağmen, değişmeyen birşey vardı. Dünde bugünde Kızıyor, Özlüyor, Seviyordum... AYZ

Gururun pusu kurduğu bir Şubat gecesinde, gitmenin gerçeği soğuk ve keskindi. AYZ

Söyle bana kalbimin hüznü, Terketmeyen sevdan, Öksüz bırakmayan özlemin, Her tarafımı kuşatan Bu çıldırtan sessizliğin ve Bu uykusuz gecelerin göz yaşları, kimin eseri Söyle bana. Söyle bana. AYZ

Bazı şeyler insanın elinde değil.Bir toprak ne kadar sevilsede tutmaz ya da saksı doğru yerde değildir, insan sadece elinden geleni yapar.

Hasretimin Öznesi; Özlemek kelimesi Yedi harfli idi, Yani kısa yazılırdı. Peki tesiri ? Tesiri mi? Gel gör ki Seni özlemek , Beni ne eyledi. AYZ

Gecenin karanlığından Sabahın tanyerine kadar, Zaman değişti, Mekan değişti, İnsanlar değişti, Deniz değişti. Ama Sevgili Özlemim Değişmedi herşey ,mesala Seni düşünmek Seni özlemek Seni sevmek Seni beklemek gibi. (Sabah 7...

Gecenin karanlığından Sabahın tanyerine kadar, Zaman değişti, Mekan değişti, İnsanlar değişti, Deniz değişti. Ama Sevgili Özlemim Değişmedi herşey ,mesala Seni düşünmek Seni özlemek Seni sevmek Seni beklemek gibi. (Sabah 7 gibi) AYZ

Ruhumun aynasında seni gördüm. Kalbimi, kalbini bulmuş olmanın coşkusu sardı. Aşkım, sevdam, sevgim muradına vardı. Çünkü Sen yıllarca beklenen o "yar"dın. AYZ

Balkonumdaki çiçekler için mevsim sonbahar idi, Gönül bahçemde ki sen için mevsimler hep ilkbahar idi. AYZ

Bir bakış ki, Uğrunda kılıçlar çekildi. Bir duruş ki, Karşısında sultanlar el pençe hazırdı. AYZ

Dışarda kar taneleri birbirine çarpmadan inerken; geçen günler ve hayalini kurduğum ama şimdi çok uzakta olan günlerin hüznü beni bir noktaya sabitlemişti... Dolan gözlerimin, Lal olan dilimin, Sızlayan kalbimin Şifane-i yeganesi sen idin...

Dışarda kar taneleri birbirine çarpmadan inerken; geçen günler ve hayalini kurduğum ama şimdi çok uzakta olan günlerin hüznü beni bir noktaya sabitlemişti... Dolan gözlerimin, Lal olan dilimin, Sızlayan kalbimin Şifane-i yeganesi sen idin ama yoktun. Dağ başı yalnızlık, bu olsa gerek idi. Sen olsaydın da bir sarılsaydın yalnızlığımın kemiklerini kırsaydın. Mevzu bahis sen olunca diyeceğim ama mevzu hep sendin ki. Sen varsan gecem gündüzüm aydınlanır idi. Sen yoksun, her yanım viran bağlar oldu. Dışarıya kar, içime hüzün yağıyor. Çünkü sen yoksun. AYZ