Ne ateş var ne de duman amma Tutuşur alevler yanar Ali Cabbar
Magusa Liman'ı limandır, liman aman amman Magusa Liman'ı limandır, liman aman amman Beni öldürende yoktur din iman Beni öldürende yoktur din iman Uyan Ali'm uyan, uyanmaz oldun Yedi bıçak yarasına dayanmaz oldun
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey Dünyanın en güzel sesinden En güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey Fakat artık ümit yetmiyor bana, Ben artık şarkı dinlemek değil Şarkı söylemek istiyorum… [Nazım Hikmet Ran]
Yaşamak şakaya gelmez, büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın bir sincap gibi mesela, yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden, yani bütün işin gücün yaşamak olacak. Yaşamayı...
Dua, dua, eller karıncalanmış; Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış. Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış... Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu; İplik ki, incecik, örer boşluğu. [NFK]
Çaycı, getir, ilâç kokulu çaydan! Dakika düşelim, senelik paydan! Zindanda dakika farksızdır aydan. Karıştır çayını zaman erisin; Köpük köpük, duman duman erisin! [NFK]
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta! Baba katiliyle baban bir safta! Bir de, geri adam, boynunda yafta... Halimi düşünüp yanma Mehmed'im! Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim! Avlu... Bir uzun yol... Tuğla döşeli, Kırmızı tuğlalar altı...
Hafiflikle, basamak basamak geçmeliyiz her yolu. Hiç kimseye anayurt gibi bağlanmadan. Dünyanın ruhu bizi bağlamak ya da sınırlamak istemiyor, bizi basamak basamak genişletmek ve yükseltmek istiyor. Hayatın bir evresine alıştığımız...
“Mona Roza’dan ayrıldıktan sonra şiir yazmayı neden bıraktınız?” sorusuna şöyle cevap veriyor Sezai Karakoç: “Hayatın öznesini kaybedince, devrik olur tüm cümlelerin”
Gün geceye kavuşur yüreğin yanarur El çekersin bütün dünyadan Hasretin tutuşur anılar uçuşur Acı bir elvedadır arda kalan
Kendisinden isteyebileceğiniz her şeyi size vermiştir. Allah'ın nimetini sayacak olsanız bitiremezsiniz. Doğrusu insan pek zalim ve çok nankördür. [İbrahim Süresi / 34]
