Onur Bozkurt

"Ölmek ya da ölmemek" Hakikaten bütün mesele bu mu...

Her şeye rağmen bir ümit varsa demek ki yürünecek yollarımız da var...

her şeyi ertelemiş ve her şeyi yarına bırakmış gibiyiz...

Biliyorum herşey mümkün, epeyce yaklaşmışım ama anlatamıyorum...

Her şeyi anlamanın insanı mahvedeceğini bilmiyordum.

Peki herkes mutluysa hava neden kapalı.. Güneş görmeyen gözlerimiz mi karardı yoksa Ne artık maviye inanıyorum ne artık kırmızıya artık her şey siyahtan ibaret ya da griden ibaret

inzivaya çekilmenin vakti gelmiş galiba...

İnsan olmak; ateşten gömlek giymek gibidir.

Yaşamak bir devrim ister. Korkakların işi değildir. Bizler birer bitki ya da farklı bir canlı değiliz. Yaşamak bizim için varoluştur, kaderimizin en güzel hülyasıdır ... Olmamak değil olmaktır yaşamak...

Gözler, açık olmadan da bazı şeyleri görebilmeli.

Bütün eller mi günahkar ...

Ölümle mi korkutuyorlar... Bilmezler ki bizler yaşamaya gönül vermiş kişiler değiliz. Yüreğimizde nar-ı Kalbimiz de nuru taşıyoruz.

Girdabın derinliğine yakalanmış bir insan nasıl çıkabilir ki...

Zamana tekabül eden bütün herşeyi reddediyorum.